Algının Kent Mekânına ve Mekânda Ayrışmaya Etkisinin Ölçülmesi, Adana Örneği

Yasemin ÇAKIRER ÖZSERVET
1.250 492

Öz


Mimarlık ve şehir planlama eğitimlerinde kentlerin sosyal boyutunun önemi vurgulandığı halde, uygulamada bu boyut çoğunlukla göz ardı edilmektedir. Bu çalışma kentin sosyal boyutu kapsamında kentli varsılların varoş ve yoksulluk algılarının ölçülmesini amaçlamaktadır. Çalışmada Adana kenti örneklem alanında saha araştırmasına dayalı olmak üzere nicel ve nitel araştırma yöntemleri birlikte kurgulanmıştır. Saha araştırmasında nicel yöntemlerden anket uygulaması, nitel araştırma yöntemlerinden de gözlem notları ve yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşme tekniği kullanılmıştır. Nitel araştırma yöntemlerinin veriyi olduğu gibi saklayıp sunabilen ve özgünlüğü ortaya çıkaran yapısı, araştırmayı destekleyici olarak kullanılmıştır. Yapılan anket görüşmelerinde elde edilen sonuçlar, yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmelerden ve gözlem notlarından derlenmiş olan verilerle birlikte değerlendirilmiştir. Sonuç olarak bu çalışmada görülmüştür ki, nicel yöntemlerin ihmal ettiği ya da ölçemediği veriler, nitel yöntemler sayesinde ölçülebilir ve görünür olmuştur. Anket verilerinden derlenen sonuçlara göre, varsılların varoş ve yoksullara yönelik algısında ve mekânsal ayrışma arasında küçük bir ilişki vardır. Diğer yandan, nitel araştırma bulguları sonuçlarına göre algıda yüksek düzeyde ayrışmanın var olduğu görülmektedir

Anahtar kelimeler


Algıda Mekânsal Ayrışma, Nitel araştırma yöntemleri, Adana, Varsıl

Tam metin:

PDF

Referanslar


Akbal, T. (1999). Mevzini Savun Diyor Sefil Fare. Birikim 123. 76-82.

Anonim (2004). www.agv.org.tr/nedenagv.htm [Erişim Tarihi 08.01.2004]

Avant, L.L. and Helson H. (1990). Algı Kuramları. (çev. Yurdal Topsever). İzmir: Ege Üniv. Basımevi,

Aydın, A. (2004). Gelişim ve Öğrenme Psikolojisi. Ankara: Tek ağaç Eylül Yayıncılık.

Balı, R. (1999). Çılgın Kalabalıktan Uzak. Birikim 123. 35-52.

Caldeira, T. (1999). Duvarlar İnşa Etme. Birikim 123. 87-96.

Çakırer, Y. (2004). Kentli Varsılların Varoş ve Yoksulluk Algısı ve Mekânsal Ayrımlaşma İlişkisi, Adana Kenti Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya.

Çakırer, Y. (2006). Onlar olmasa evimizi kim temizleyecek? Korunaklı Yaşamıyla Adana Varsılı ve Mekânsal Ayrımlaşma. Kebikeç 21. 211-230.

Daly, K.J. (2007). Qualitative methods for family studies and human development. Thousand Oaks. CA: Sage

Demir, S. (1998). Kamusal Alanın Belirlenmesinde Ben ile Öteki’nin Yeri. Doğu Batı 5. 209-212.

Devlet Planlama Teşkilatı (DPT). (1994). Gelir Dağılımı ve Politikaları. Ankara.

Mayring, P. (2000). Qualitative content analysis. Forum: Qualitative Social Research, 1(2), Article 20, online: [Erişim tarih 02.01.2008].

Ömeroğlu, E. ve Kandır, A. (2005). Bilişsel Gelişim. İstanbul, Morpa Kültür Yayınları.

Öncü, A. (1999). İdealinizdeki Ev Mitolojisi Kültürel Sınırları Aşarak İstanbul’a Ulaştı. Birikim 123. 26-34.

Özgüven, İ. E.(1994). Psikolojik Testler, Ankara: H.Ü. Eğitim Fak. Yay.

Türkdoğan, O. (1996). Aydınlıktakiler ve Karanlıktakiler. İstanbul; Timaş Yay.

Weber, M. Simmel G. Tonnies ve Ferdinand, M.D. (2000). Şehir ve Cemiyet. (Çev.Ahmet Aydoğan), İstanbul: İz Yayıncılık.