Orta dönem modernizmi açısından Denizli’de bir sivil apartman çiftinin hafızası: Gözde ve Cillov Apartmanları

Sivil apartman mimarisindeki olgu ve dönüşümler, bir kentin barınma kültür tarihini oluşturan ve anlamlandıran katmalardan biridir. Konut bağlamındaki tarihsel eğilimleri ortaya koyduğu gibi farklı yaşam tarzlarının, bunlara ait değişimlerin izlenebileceği zengin ve verimli bir gösterge alan niteliği de sunar. Sivil apartmanlar bu açıdan, toplumun belli bir kesimine ait sosyo-ekonomik ve kültürel eğilimlerin, bunların etkileşiminde kurumsallaşan yasa ve yönetmeliklerin, bunlarla düzenlenen tarihsel içeriklerin biçim kazandığı toplumsal formlar olarak incelemeye değerdir. Bu makalenin amacı, 1970’lerde, orta yüzyıl modernizmi bağlamında değerlendirilebilecek Denizli kent merkezinin dönüşümü sürecinde, yazlık bir sinemanın yıkılıp yerine dönemin sosyo-ekonomik koşulları ve üst gelir grubuna ait belli bir sınıfın olanakları ve işbirliği dahilinde inşa edilen bir apartman çiftini, dönemine ait mimari mekân organizasyonu ve sosyal yaşam göstergeleri açısından inceleyerek, bu örnekte olduğu gibi çoğu yıkılma tehlikesi altında olan isimsiz, sıradan yapıları kentsel-kolektif hafıza ve gayri resmi tarihyazım açısından kayıt altına alma çalışmalarına katkı sunmaktır.

Phenomena and transformations in civil apartment architecture are one of the layers that make up and give meaning to the cultural history of a city's housing. As well as revealing the historical trends in the context of housing, it also offers a rich and productive indicator area where different lifestyles and their changes can be followed. In this respect, civic apartments are worth examining as social forms in which socio-economic and cultural tendencies of a certain segment of the society, laws and regulations institutionalized in their interaction, and historical content regulated by them take shape. The aim of this article is to describe a couple of apartments built in the 1970s, in the process of transformation of the city center of Denizli, which can be evaluated in the context of mid-century modernism, in the context of the socio-economic conditions of the period and the possibilities and cooperation of a certain class belonging to the upper income group, the architectural style of the period. The aim of the study is to contribute to the studies of recording the nameless, ordinary buildings, most of which are under the threat of demolition, in terms of urban-collective memory and informal historiography, by examining them in terms of spatial organization and social life indicators.